Ś W I Ę T A    M A R I A    D E    M A T T I A S

Maria De Mattias urodziła się 4 lutego 1805 roku w Vallecorsa, w prowincji Frosinone na pograniczu Państwa Kościelnego. Pochodziła z rodziny kulturalnej i zamożnej, o głębokich tradycjach i wierze chrześcijańskiej. Dużym autorytetem w jej życiu był ojciec, człowiek dobry i szlachetny. Dzięki rozmowom z nim Maria poznawała i pogłębiała wiarę, a przez czytanie Pisma Świętego dowiadywała się o wydarzeniach i postaciach biblijnych, a także rozwijała wielką miłość do Jezusa, Baranka ofiarowanego za zbawienie ludzkości. To wszystko działo się w latach 1810 – 1825, kiedy w jej miejscowości i w całej okolicy doświadczano skutków wojny napoleońskiej i szerzącego się bandytyzmu. W sercu Marii dojrzewała konfrontacja pomiędzy krwią ludzką przelewaną z nienawiści i zemsty, a Krwią Chrystusa, która została przelana z miłości dla zbawienia całego świata.
W wieku 16 – 17 lat po przeżyciu głębokiego nawrócenia zaczęła szukać sensu życia i odczuła potrzebę bezgranicznej miłości wobec każdego człowieka. W rozmowach z ojcem, przed którym odkrywała swoje wewnętrzne przeżycia i dzięki pomocy Matki Bożej, Bóg odkrywał przed nią piękno człowieczeństwa, świata i bezmiar swojej miłosiernej miłości.

Doświadczenie Boga było źródłem i mocą, które zaprowadziło ją na drogi Włoch, „aby wszystkim dać poznać Jezusa, Miłość Ukrzyżowaną”. Była przekonana, że człowiek przemieni się wtedy, kiedy zrozumie, że jest cenny w oczach Boga i jest przedmiotem Jego miłości. Jezusowe oddanie Krwi za zbawienie każdego człowieka, było dla Marii jej osobistym doświadczeniem, dlatego starała się, aby wszystkich: małych i wielkich, prowadzić do odkrycia tego, co przed nią zostało odsłonięte i co spowodowało przemianę jej życia. Tej przemiany doświadczyła w 1822r. mając 17 lat, kiedy do Vallecorsa przybył św. Kasper del Bufalo, aby głosić misje ludowe, w celu moralno-religijnej odnowy społeczeństwa. Mogła wtedy zauważyć, że ludzie pod wpływem nauk misyjnych zaczęli się zmieniać. Maryja pragnęła, aby potęga Krzyża i zbawcza moc Krwi Chrystusa poruszyły serca i sumienia wszystkich ludzi.

Pod kierownictwem towarzysza św. Kaspra, czcigodnego ks. Giovanni Merliniego, w dniu 4 marca 1834r., mając 29 lat, założyła w Acuto Zgromadzenie Sióstr Adoratorek Krwi Chrystusa. Biskup diecezji Anagni, Giuseppe Maria Lais poprosił ją, aby otworzyła szkołę dla dziewcząt. Maria, która pragnęła reformy społeczeństwa i świata, nie ograniczyła się do samej szkoły. Gromadziła kobiety i dziewczęta, aby je katechizować, rozkochać w Jezusie i nauczyć żyć po chrześcijańsku. Mężczyźni, do których zgodnie z ówczesnymi zwyczajami nie mogła przemawiać, sami przychodzili, aby słuchać jej nawet z ukrycia. Po zakończonych pracach przychodzili pasterze i inni mieszkańcy Acuto, aby posłuchać jej nauki i wspólnie się modlić.
Maria z nieśmiałej i skoncentrowanej na sobie dziewczyny, stała się kaznodziejką pociągającą dzieci i młodzież, dorosłych, ludzi prostych i wykształconych, świeckich i księży. Kiedy mówiła o Bogu i tajemnicach wiary, czuło się jej bliskość i zażyłość z Jezusem. Jej największym pragnieniem było, „aby żadna kropla Boskiej Krwi nie była przelana nadaremnie”, aby grzesznicy obmyci strumieniem miłosierdzia odnaleźli właściwą drogę do pokoju i pojednania.
Przemierzała obszary Włoch na osiołku, konno, a także pieszo dzieląc się ewangelią o Jezusie Chrystusie i chlebem. Promując godność osoby ludzkiej, docierała do biednych, cierpiących, samotnych. Przemawiała do nich podczas dni skupienia i rekolekcji. Prowadziła nabożeństwa, uczyła modlitwy, przyczyniała się do szerzenia kultu Krwi Chrystusa.
Założyła na terenie Włoch 70 wspólnot zakonnych i szkół. Siłę do działania czerpała z adoracji i rozważania Misterium zbawienia. Uczyła siostry takiego przylgnięcia do Jezusa, które sprawi, że będą zdolne do otwierania serc i sumień na delikatny szept Ducha Świętego. Nakazywała siostrom, by w Zgromadzeniu tym, każdy mógł znaleźć pomoc i to w każdym czasie. Nie szczędziła sił, a wszystko czyniła w głębokiej jedności z Kościołem lokalnym i powszechnym i z miłości do Niego.
Maria De Mattias zmarła w Rzymie 20 sierpnia 1866r.po długiej i wyczerpującej chorobie. Trzydzieści lat po jej śmierci rozpoczęto proces beatyfikacyjny. 1 października 1950r. została beatyfikowana przez Papieża Piusa XII. Świętą dla Kościoła ogłosił ją Papież Jan Paweł II 18 maja 2003r.

Biogram świętej Marii De Mattias

  • Przyszła na świat w zacnej i      uczciwej rodzinie w Vallecorsa , w prowincji Campagna w Państwie      Papieskim, 4 lutego 1805r. i w tym dniu została ochrzczona.
  • Jej ojciec miał na imię Giovanni, a matka nazywała się Ottavia De Angelis.
  • W wieku ośmiu lat często wieczorami siadywała na kolanach ojca i wsłuchiwała się w opowiadane przez  niego opowiadania biblijne. Szczególnie lubiła opowiadania o Jezusie, a  także o Baranku Paschalnym.
  • Mając dziesięć lat otrzymała sakrament Bierzmowania a następnego roku przyjęła Komunię świętą
  • W wieku piętnastu lat, widząc dziewczęta jej stanu dobrze ubrane, zapragnęła i ona pięknego wyglądu. Wiele razy gdy układała przed lustrem włosy i stroiła się oczy jej zatrzymywały się na pobożnym obrazie przedstawiającym Matkę Najświętszą Boskiego Macierzyństwa.
  • Maria w ufnej modlitwie prosi Maryję z obrazu: Matko pomóż mi.
    Matko powiedz co mam czynić.
  • W roku 1822 w Vallecorsa św.  Kasper del Bufalo – Misjonarz Przenajdroższej Krwi Chrystusa, głosi Misje      Święte.
  • W roku 1824 o.Giovanni Merlini ( misjonarz Przenajdroższej Krwi) głosi w Vallecorsa Rekolekcje Wielkopostne. W tym czasie dochodzi do spotkania i rozmowy Marii z o. Giovanim Merlinim.
  • 1 marzec 1834 – wyjazd Marii do Acuto.
  • 4 MARZEC 1834 założenie przez  Marię De Mattias nowego zgromadzenia niewiast apostolskich, które nazwała      Adoratorkami Boskiej Krwi Chrystusa i otwarcie przez Marię pierwszej      szkoły dla dziewcząt.
  • Na początku 1838 Maria De Mattias pisze i ustanawia niektóre punkty Reguły, by pomóc członkiniom wspólnoty przez siebie założonej. 30 maja 1855 papież PIUS IX wydaje Dekret Pochwalny, dla Zgromadzenia założonego przez Marię De Mattias.
  • W 1857 Maria wraz z o.Merlinim redagują Konstytucję dla Zgromadzenia.
  • Maria zakłada na terenie Italii 70 placówek, gdzie siostry nauczały i ewangelizowały dziewczęta i dorosłych , organizowały dni skupienia, udzielały pomocy duchowej  niewiastom oraz kierowały stowarzyszeniami świeckich.
  • Po długiej chorobie 20 sierpnia  1866 r. w Rzymie umiera Maria De Mattias.
  • 1. Październik 1950 beatyfikacja Marii De Mattias.
  • 18 maj 2003 kanonizacja Marii  De Mattias.

 

 

Method followed in this explication of faculties. www.domyhomework.guru/

Dodaj komentarz

15 − six =